Annecigim.
Bu gece yine agliyorum.
Kendime degil! Sana...
Bu gece bombos duran yatagima agliyorum.
Bu gece baska gokyuzu gördüğüme agliyorum.
Bu gece vucudumu orten yatak cok soguk anne.
Bu gece yalnizlik bile terk etmis yanıbaşımi. Bu gece anlamsizliklar bir anlam taşıyor.
Bu gece yine sessizlik mirildiyor oda boşluğuna.
Bu gece cok kasvetli. Bu gece hep susturdu gozlerimi.
Ama ne yarari oldu ki..
Bu gece gözyaşı kendini bir kez daha gosterdi.
Bu gece farkli zamanin kollarinda sefkat yoksunu bir siir yaziyorum.
Bu gece siir içiyorum.
Bu gece bilmedigim bir yastik ucunda ölüyorum.
Bu gece annemi ozlemle disariya bakmayan bos cama anlatıyorum.
Bu gece yine yalniz uykuya daliyorum.
Bu gece, gece mi ? Onu da bilmiyorum!
Cok baska be annem!
Cok baska yüreğim.
Cok baska gece bu gece!
Aldatilmis körü körüne.
Siyahina tutulmuş gökyüzünün.
Iste boylesine siyah bir gece.
Benim gecem...
Gozlerim yavaşça kapaniyor
Opucuk kondurulmadan.
Dokunmadan soguguma.
Gun dogmadan ...
Beceremediklerimizi yazgılarla süsledim. Şimdi... Yazgıları okumadan silmeyi becerebilir miyiz?
Nisan 17, 2014
O gecedeki anneme.
Kaydol:
Yorumlar (Atom)