Sol yanımdaki titreyen
kendiyle ilgili söylemek istediği çok manidar şeyler var
Var birşeyler dinlemeliydim sanirim onu.
Ama neden susturuyorum?
Aklımla mı, yoksa olmayan vicdanımla mı?
Vicdanım kendini başka denizlerin kıyılarına gömmüş.
Bir kağıt vardı
Onu deniz kenarına gomdugum gibi,
Aklımdan geçenler
fırtına gibi
durmuyor bir yerde.
Yazmazsam, siliniyor
Saf duygularım gibi.
Metronun içinden dışarı çıkar gibi
Özgürlüğün adı bu olsa gerek
Karanlıktan aydınlığa çıkış mı?
Yoksa gökyüzünün varlığına şahit olmak mı?
Yoksa sadece tek basina degil, insanlarla nefes almanın verdiği mutluluk mu?
Özgürlük gökyüzü altındaki beşeri varlik için farklı
Karanlik seven için farklı?
Bence özgürlük ruhunun sana ait olması.
Dilediğince ağlayabilmek, gülebilmek, sevebilmek, sarilabilmek, sarsılabilmek...
Ve buna sadece ruhunun dur diyebilmesi.
Ne zaman beni öpeceksin ruhum?
Yeterince özgür değil misin?
Korkma, ben hala sıcağım
Henüz soğumadım insanlara,
bu kirli dünyaya,
soylenmeye hazır yalanlara,
soylenemeyen doğrulara,
hala sıcağım ben.
Düşmedim, ayaktayım.
Ruhum ben
Benim ruh.
Soyundum tüm hapsolmuş ruhların karşısında
Hapsolmaya meydan okumaya!
Adını "biz" koymaya.
Az kaldı,
gidiyoruz.
hazırlan ve fısılda
"başlıyoruz"
