Çokluğum,çocukluğum. Sustum,kadın oldum.

Yapamadı geçmişin şakrakları
Bir yabancı şarkıyı ezberden okuyamadı
Mırıl mırıl,susarken bağırdı
Gözyaşı mıydı sakladığı
Kahır mıydı,adam mıydı?

Söz bir daha yalnız kalacağım bu şehirde
Artık başka şehirlere kucak kesmek yok!
Bak soz veriyorum sana!
Bıraktığım çocuğu besleyeceğim o kadınla.

O kadındı şimdi şehirden ilham almış
Aşktan fazlasını satmış
Yalandan çok batmış
Geriye kalan ne varmış
Diye sorarken kadın,ahd etti adam.
Damarlarında beyaz kan..

Ben çocuktum dün iken
Dünler pek bi' erken
Yarınları hep bir kadın ziyaret etti
Kendi çocuğundan feragat etti.
Sevdi fakat sevilmedi.
Delirdi fakat delirtmedi
Öpmedi,öpemeyecekti
Kimse onu içinde bekletmeyecekti.
Bir gecede silinecekti,
Küçük bir kadınım diyecekti
Bir gün...
Herhangi biri,
Herkesten biri,
Gidecekti
Hepsi...

Tanımadıklarınla konuşma

Bir yolda yürürsün
Görürsün
Üfürsün,
Bir rüzgara meydan okurcasına.
Söndürsün
avuç içi yangınlarını...

Döndürülürsün
Kalbine,sözde olana hani
İste ona zorla geçmişine sövdürürsün
Öldürürsün
Sana ölü susan birini...
Sana doyamayan hayali,
Seni yarım saatlere anlatan sisi.
Kapatmadı gözlerini,
Hala aynı bakıyorsun.
Çok aynısın.
Bu yüzden kalgısın?
Içindeki şekersiz büyüyen afacana
Kızgınsın!

Tanımadığın bir ben varmışım gibi
Susmak istediğin bir benle konuşurmuş gibi
Yakmak istediğin bir fotoğrafmış gibi
Parçaları bulamadığın yapboz sinirini bozmuş sanki?
Ben yüzünü çizdim,tanıma beni!

Tanımadığın bir ben değilim
Bir sen de var bilmediğin
Çok şey öğrenecektik
Çokça seyredecektik
Çok anı olacaktı,bir düşünsene!
Herkese yabancı,ikimize sarmaş dolaş
İki insan düşün!
Ve tanımadıklarınla konuşma!
Tanıdığın yandığın olsun
Yandığın kadının olsun.
Adamım olur musun?
Tanıdım seni.
Sen "O"sun...

Soktuğumun hiçine pare pare

Hep miyiz?
Kocaman bir hiç miyiz?
Süregelen depremlerimiz,pembelerimiz.
Yıkık dökük sözlerimiz...
Söyleyemediklerimiz?
Evcilik oyunu kokan evlerimizde
Yine ikimize kıyacaklar zifiri gecede.

Oturdum
Süre tuttum ardıma bıraktığıma
Ve ayağa kalktım zıplarcasına
Gökyüzü diye çizilmiş
Tavan arasında uyandım rüyada
Çalgılar kulağımda
Sesin bi' tık daha fazla
Uyanamıyorum ki
Kolların hala kollarımda.

Sanırım sandırıldım
Kandırıldım
Sonlandırıldım
Başlatılmak için
Çok geç kalındım
Uyuyacağım müsadenle adam
Uyku kondurdular ama,
Sevilmeyi konduramadılar bana.

Adam!
Kanmam son sözüne
Sonum geldiğine göre
Artık sokabilirim hiçliğine
Umarsızlığına,duyarsızlığına
Bir suyu süzdüm pare pare
En safı her ne ise içinde
Çıkacaktı ve
Ben onunla intihar edeceğim bu gece.