Her şey inceldiği yerden kopamadı
Daha da arap saçına dönüştü.
Ne diyebilirim ki? Başımda yanan belli belirsiz beklenti yangını
sessizlik büründü kalbimin tam ortasında
yine içimdekileri susamadım
tam susacağım derken,
bu sefer beni konuşturmak istediler.
yüzüme yüzüme "seni sevmiyorum" dediler.
gitmek istedim, yine kalmam için yoluma engel koydular
gitmemek için direndiğim an,
ayakkabılarımı önüme koydular giymem için...
Yapacak hiçbir şeyi her şeye çevirmek an meselesiydi.
Ama elimde kalan ne her şey vardı, ne de bir hiç.
kayboldular kendi sokaklarında
bağlı kalabileceğimiz oyuncaklarımızı biz gece uyurken çaldılar
sarılacağımız bir yastığımız kaldı
o da koca evde tek bir yastıktı.
yaranamadık, çok sevmekle olur dedik
olmadı
hiç gerek bulmadık,
bu sefer onlar hiç umursamadı
değersizliğin ortasında sıkıştık kaldık.
sanırım bu yüzden çok daraldık
uykulu gözler karanlığa uyanmıştı.
şimdi aydınlığa kör oldular...
Direnmekten kaç kalp ölmüş diye sordular
beklemekten ne kadar öldüysek o kadar dedim.
Bir şeyleri aşabilir miyiz ki dediler
sevgi de yetmiyor kimseye
doyumsuzlardı onlar
gerçek aşk sandığımız kurgu hikaye
bu hikayenin içindeki sahte kahraman
gerçek baş rolü bulmamız için karşımıza çıkan
onca yanlışın tek doğrusuydu
sana beslediğim sıcak duygu.
dolu doluydu...
HOŞÇA KALAMADIN,
YOKÇA KALMAK İSTERSEN
BUYUR O ZAMAN
HİÇ OLMAZSA BIRAK DA,
DOSTÇA KALALIM...
