나의 소중함에 대한 깨달음

이런건 처음이다. 나는 가사를 쓰듯이 내 맘도 쓰고 싶다. 쉽지는 않지. 어떤 말이 딱 안 나올때 나는, 하늘로 바라보고 있다. 그 하늘은 내겐 정말 큰 힘이 되어주자 내 마음속 그 따뜻한 목소리를 들어주는 존재들 중에 하나다. 또 뭐가 있냐면 그건 바로 바다다. 바다는 나와 대화를 나눌때는 정말 순수하고 엄청 파랗고 햇빛을 보여주고 내 마음을 안정시키는 그런 존재다. 나는 바다와 하늘과 올해는 더 친해진 것 같았다. 달을 보고 울고, 별을 보고 간절히 기도를 하고, 해를 보고 웃고, 바람을 느끼고 조용히 걷는다. 자연도 그렇고 작나작은 벌레들도 나와 대화를 많이 나눠보고 있다. 말을 못해도 느끼고 있다. 너를 알게 된 후로부터 나는 겁이 없다. 자유롭게 하고 싶은 말도 하고, 내 감정을 털어놓고, 사랑한다 외치고, 나를 더욱 소중하게 여기고, 좋은 생각을 많이 하고, 웃을 때 끝없이 웃고, 울면 창피해하지 않고 눈물을 안 참는다. 겪어보고 싶은 감정들이나 사랑을 한없이 두려움없이도 겪고 있는 것 같다. 정말 힘들었다. 너 알기전까지는 너무 힘들게 살아왔다. 이 감정들, 이 경험들 모두 다 너에게 이르고 싶다. "내가 이랬다, 이렇게 살아왔다. 너도 힘들었나?". 이 말보단 "너도 나와 똑같구나" 라는 건 이미 느끼고 있었다. 느끼고 싶다. 너와 마주침에 그 설렘과 그 편안함. 눈이 마주칠 때의 그 순간. 말을 더듬다가 인사말이 하나 나온다는 건. "안녕"

"잘지내고 있었어?"
"응. 잘지냈어. 너는?"
"나도! 정말 잘지냈어."

웃고 다음 동시에 말이 나올때 둘이 하는 말이 바로

"보고싶었다"

정말 보고싶다...

감사하고 행복하다. 그리고 사랑한다.

존재와 삶에 대한 감사함을 알게 해줘서,
나라서 나를 사랑하는 법을 알려줘서,
너라서 너를 좋아하게 만들어줘서,
살려줘서 고맙다.

소중한 사람.

Sen 7. Hissim

daha da buyuyor 

cok daha fazlasini hissetmeye basladim, kendimden de otesi bu his. kendimden cok ote cok farkli. artik cok az kaldigini hissediyorum. geleceksin. geliyorsun. daha da yaklasiyorsun. cok fazla hissetmeye basladim seni. icimde yanan bir alev var. cok degisik bir duygu. bazen bu enerji o kadar yuksek ki, kaldiramayacak gibi oluyorum. bayilacak gibi hissediyorum. seni gorsem bu his gececek mi? opsen gecer mi? ya da ne bileyim sarilsan simsiki bana... bazen patlayacak gibi hissediyorum. sanki kendimi yuksek bi yerde atmak istermis gibi. ruzgara birakmak gibi. buzlar icinde donmak gibi. dalgalara savurmak gibi vucudumu. herseyin en uc noktasini yasattiriyorsun bana. daha once hic bu kadar yogun duygular beslememistim kimseye. bu sevgiden de ote birsey. bu takinti mi? ne bileyim durup dururken seni hissediyorum. aklimdan bir saniye bile cikmiyorsun. belki de suan ayni seyleri farkli dillerde yaziyoruz. aklimda cikmiyorsun, cikartamiyorum. bazen bogazim dugumleniyor. aglamak istiyorum. sana bakiyorum. sonsuzluguna kosmak istiyorum. sonsuz olmak istiyorum. icimde en derin yerde. oradasin. seninle hic konusmadik aslinda. konustuk konusmadik. hayatimda bir insanin sesimi ilk defa duyup kafasini camdan cikartip kilitlendigini ilk defa gordum. bana bir seyleri belli ediyorsun ama etmiyorsun gibi. eger aramizdaki o olaganustu enerji olmasaydi belki de seni coktan birakmistim. cunku o zaman hic birseyden emin olamazdim. ama adim kadar eminim, beni ozluyorsun beni istiyorsun beni hissediyorsun ve kendini bana hissettiriyorsun. nasil basariyorsun? seni seviyorum. bu oyle bi sevgi degil. ben anlatamiyorum galiba. sanki uzun zamandir ozledigim ve bekledigim biriyle tekrar karsilasip kavusmak gibi bir sevgi bu. korkmuyorum. ilk defa korkmuyorum. biraz icimdekileri yaziya dokunce gecti sanirim. senden hic bir beklentim yok aslinda. gokyuzu gibisin. her gun varsin. her gun kendini bana gosteriyorsun. ah... simdi nedense aglamak istiyorum. duygu degisikligi oluyor bende. kendimi saldim suan. baya baya saldim. bugun de senden birsey beklemeycegim. cunku seni taniyorum. ne yapacagini ne yapmayacagini gercekten hissediyorum. bana o enerjiyi veriyorsun. artik kavusmamiz lazim. sen bensizlige ben de sensizlige daha fazla dayanamayacagiz gibime geliyor. nedensiz bir sekilde bu tatsiz ama bir o kadar da tatli enerjimiz bizi birbirimize cekiyor. fazlasiyla sana cekiliyorum. bazen cildirmis gibi hissediyorum. kafayi yemis gibi. bu asik olmak ya da sevmekten de cok cok ote birsey. kendine gelememek bazen. karsilastigimiz zaman heyecan bir yana cok da rahat olabilecegimi hissediyorum. ama biliyorum. cok cok cok az kaldi. bu kadar eminim cunku bunu hissedebiliyorum. bu bize verilmis cok guzel bir enerji. tesekkur ederim.simdi daha da bir kendime geldim.