Nefes Günlüğüm, 24 numara.

Hayat yapmadıklarınla geçiyor
Yapamadıklarınla kalıyor geride günler
Anlamıdırılmamış,
Sevgileştirilmemiş,
sevilmemiş,sevişmemiş...
Yalanlara hapsolurken günlerimiz
gerçekleri unutmuşuz
Doğru mudur?
Doğruyu hatırlıyor... muyduk?

Herkes her gün yeniden doğar aslında
Bir gün hayalperest
bir gün sevgi tarağı
bir gün mavi bulut
bir gün kuş yemi
bir gün peçete
bir gün de ayakkabı gibi hissederler kendilerini.
hissettiğin gibi olmak
asıl budur doğmak
doğduğun andır
nefes aldığın zaman
aldığını hissettiğin an!
Sen o zaman yeniden doğarsın.

Doğduğumu unuttum.
neyle büyütüldüm?
var olmak 24'müydü?
şimdi kocaman bir 23 elimde
22'yi bıraktım geride.
özlediğim bir 18'im var
fakat sorsalardı belki cevabım
12'ydi...

Aslında hepimiz doğduğumuz için büyüyoruz
Sevdiğimiz için nefret ediyoruz
Nefret ettiğimiz için uzaklaşıyoruz
Uzaklaştığımız için unutuyoruz
Unuttuğumuz için hatırlıyoruz
Hatırladığımız için özlüyoruz
Özlediğimiz için buluşuyoruz
Buluştuğumuz için öpüşüyoruz
Ve yeniden doğuyoruz...
Tam da hiç beklenmedik bir zamanda
Birden ölüyoruz
Öldüğümüz için doğuyoruz.

O zaman iyi ki doğdun ölüm
İyi ki doğdun sana aşk
İyi ki doğdun yalnızlık
Ve sen de iyi ki doğdun ruh
İyi ki doğdun şarkılar
İyi ki doğdunuz siz de şiirler!
İyi ki varsınız anneler babalar
İyi ki buradasınız yürekler
Güzel dostlar,yalanlar,dolanlar...
Hepiniz iyi ki doğmuşsunuz
Siz doğdunuz ki
Ben de doğdum.
Belki de ben geleceğin bir sebebi
geçmişin uktesi
şimdimin asrıyım.

İyi ki doğdun şair ruhlu kız...
VE şimdi 23'sün.
İyi ki Eylül'sün.
Varsın,iyi ki...

Çeyrek kalmış Eylül'e

Uzanmaya meyilliydim
Saati gördüm göz ucuyla
Uykuluydum,azıcık kapatacaktım kendimi dünyaya
Başka bir bahar gelecekmiş demişlerdi
Hazır uyanmak istedim
Adı uçmak dediler
Soğukmuş biraz ama
Yazdan kalma gün batımına benzer
Onlar ne der bilmem de
Bana böyle güzler
Bunlar Eylül'de güzeller...

Kalbinde ufacık da olsa kalmıştır
Kıpır kıpırlık
Balonlar birer birer patlamıştır
Yerini uçurtmalar alır
Uçuranlar onlar kadar özgür
Özgürlük uçurtmalar kadar uç noktadadır
Sonsuzluğun nefesine bırakmaktır
Kendini yazda iken güzde seyretmek
Bu bir başka rüzgardır
Eylül'dür,havası solgun yapraklardır.

Uykuların sersemliği
Rüyalara gebe
Sevgisizliğin dilini
Kopartır cesaret
Eylül baharında
Sallanır kirpikler
Içinden tutmayı dilersin
Dilek tutamazsın
Umudun umutsuzluğu gibidir çünkü
Aşk da öyledir
Yalnızlık da
Özlemek bir başka
Eylül'e vururlar
Ona atarlar suçu
O nereden bilsin
Baharın sonuncusunu
Son değildir Eylül aslında
İlkgüz'dür!
İlk sözdür.
İliklerine işletir
İlk yalancı rüzgarı
İlk sondur!
Baharın sonu güzün başı
Aşkın acısı ayrılığın tebessümü
Anıların kavrulmuşu geçmişin tokadı
Mutluluğun arayışı gözyaşının mutlağı
Bir tesellidir Eylül
Ne sendendir
Ne senindir
Herkestir
Kısa zamandır ama
İzleri kalır.