Çeyrek kalmış Eylül'e

Uzanmaya meyilliydim
Saati gördüm göz ucuyla
Uykuluydum,azıcık kapatacaktım kendimi dünyaya
Başka bir bahar gelecekmiş demişlerdi
Hazır uyanmak istedim
Adı uçmak dediler
Soğukmuş biraz ama
Yazdan kalma gün batımına benzer
Onlar ne der bilmem de
Bana böyle güzler
Bunlar Eylül'de güzeller...

Kalbinde ufacık da olsa kalmıştır
Kıpır kıpırlık
Balonlar birer birer patlamıştır
Yerini uçurtmalar alır
Uçuranlar onlar kadar özgür
Özgürlük uçurtmalar kadar uç noktadadır
Sonsuzluğun nefesine bırakmaktır
Kendini yazda iken güzde seyretmek
Bu bir başka rüzgardır
Eylül'dür,havası solgun yapraklardır.

Uykuların sersemliği
Rüyalara gebe
Sevgisizliğin dilini
Kopartır cesaret
Eylül baharında
Sallanır kirpikler
Içinden tutmayı dilersin
Dilek tutamazsın
Umudun umutsuzluğu gibidir çünkü
Aşk da öyledir
Yalnızlık da
Özlemek bir başka
Eylül'e vururlar
Ona atarlar suçu
O nereden bilsin
Baharın sonuncusunu
Son değildir Eylül aslında
İlkgüz'dür!
İlk sözdür.
İliklerine işletir
İlk yalancı rüzgarı
İlk sondur!
Baharın sonu güzün başı
Aşkın acısı ayrılığın tebessümü
Anıların kavrulmuşu geçmişin tokadı
Mutluluğun arayışı gözyaşının mutlağı
Bir tesellidir Eylül
Ne sendendir
Ne senindir
Herkestir
Kısa zamandır ama
İzleri kalır.