Soktuğumun hiçine pare pare

Hep miyiz?
Kocaman bir hiç miyiz?
Süregelen depremlerimiz,pembelerimiz.
Yıkık dökük sözlerimiz...
Söyleyemediklerimiz?
Evcilik oyunu kokan evlerimizde
Yine ikimize kıyacaklar zifiri gecede.

Oturdum
Süre tuttum ardıma bıraktığıma
Ve ayağa kalktım zıplarcasına
Gökyüzü diye çizilmiş
Tavan arasında uyandım rüyada
Çalgılar kulağımda
Sesin bi' tık daha fazla
Uyanamıyorum ki
Kolların hala kollarımda.

Sanırım sandırıldım
Kandırıldım
Sonlandırıldım
Başlatılmak için
Çok geç kalındım
Uyuyacağım müsadenle adam
Uyku kondurdular ama,
Sevilmeyi konduramadılar bana.

Adam!
Kanmam son sözüne
Sonum geldiğine göre
Artık sokabilirim hiçliğine
Umarsızlığına,duyarsızlığına
Bir suyu süzdüm pare pare
En safı her ne ise içinde
Çıkacaktı ve
Ben onunla intihar edeceğim bu gece.