Çokluğum,çocukluğum. Sustum,kadın oldum.

Yapamadı geçmişin şakrakları
Bir yabancı şarkıyı ezberden okuyamadı
Mırıl mırıl,susarken bağırdı
Gözyaşı mıydı sakladığı
Kahır mıydı,adam mıydı?

Söz bir daha yalnız kalacağım bu şehirde
Artık başka şehirlere kucak kesmek yok!
Bak soz veriyorum sana!
Bıraktığım çocuğu besleyeceğim o kadınla.

O kadındı şimdi şehirden ilham almış
Aşktan fazlasını satmış
Yalandan çok batmış
Geriye kalan ne varmış
Diye sorarken kadın,ahd etti adam.
Damarlarında beyaz kan..

Ben çocuktum dün iken
Dünler pek bi' erken
Yarınları hep bir kadın ziyaret etti
Kendi çocuğundan feragat etti.
Sevdi fakat sevilmedi.
Delirdi fakat delirtmedi
Öpmedi,öpemeyecekti
Kimse onu içinde bekletmeyecekti.
Bir gecede silinecekti,
Küçük bir kadınım diyecekti
Bir gün...
Herhangi biri,
Herkesten biri,
Gidecekti
Hepsi...