Teşekkürler..
Hiçbir zamanının damarlarında dolaşan bir hayalî acı.
Ne bileyim nasıldı! Bu soru muydu şimdi onca yıldan sonra..
Acıydı işte,hiçlerin alnından operken saydığım acıydi.
Ya da ne bileyim işte,umudun bana verdiği yetkiye dayanarak sevdiğim bir sen'di.
Ya da neydi biliyor musun?
Sayamayacağım kadar hiç ayrılıkların çocukları.
Bak işte,yaşamışım ben birşeyleri.
Ha aşksız ha sensiz..
Ikisinden farksız tek his aradı sadece ruhumdan kopan deli.
Deli kim mi?
Benim işte o deli,tanımadın mı?
Yoksa tanıdığın hic yok muydu?
Çok mu yabancı gördün?
Yoksa ben mi yabancıydım,Kördüğüm..
Sorsana bana kaç yıldır yoktun diye..
Kaç zamana saydın yüreğinin saldırganlarını?
Sor bana haydi! Kaç defa vurdular boynundaki yastıktan..
Soramadan gitmeleri koydun önümdeki tabağa.
Yapmasaydın be keşke,yapamasaydın.
Bak bana!
Bu ellerim bir tek yalnızlığa karşıyken üşüdü!
Bak ellerimin üstündeki yolsuz damarlara..
Onlar hiç kesişmemişti zaten..
Bir daha bak bana haydi,
gözlerim hiç kurumamıştı ıslaklığa merhem olan..
Sarıl canıma.
Çünkü hiç ısınmamıştı,sevgisizlikle yalpalayan..
Geçmiş olsun der gibi
hastalığımın ilacı kuruntular.
Bu son olacak tıpkı vedalar gibi,
öyle san sen de,acıtıyor varmış gözüken yokluklar.
Bırakalım dayanağım,böyle kalalım.
Bir sen bende sarmaş dolaş
Bir ben sende içimi saran telaş.
Öptük kokulu geçmişin rüzgarını,
Üfledik ardından hayasızca.
Ansızın yakalandık kader ortağı,
Bu şiirin satırında..
Belki bir son,belki bir başlangıç içindi
Unutmayalım,
Unutma,
Dalma uzaklara
Gitme...
Kal biraz daha.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder