Soğuğun tam arkamdaki o sert rüzgârdan geldiğini anladığım zaman... O zaman arkamdaki huzur veren buz gibi esinti... Henüz bedenim gökyüzüyle karşılaşmamıştı. Beklediğim gökyüzü değil o nu oluşturan o amansız karanlık ve kalbimi ıslatan yağmur damlaları.. Yine oradaydı. Ama bu sefer farklı bir esintiyle.. Gözlerime baktı. Sanki gökyüzüyle sarılmış gibiydim. Aynı yolları yürüdük.. Beraber ıslandık. Aslında ıslanmadık,yağmura inat tebessümlerimizi yaşattık. Yağmurun her damlası bedenimde bir nemliğe neden oluyordu. O tam karşımdaydı,ben onun yağmurunda sırılsıklamdım. Rüzgârlarıyla bazen içime esti,bazen de fısıldadı sırılsıklamlıktan kaçan düşüncelerime. Yankılandı damlaların yere düşerken dile gelen yakarışı. Ikimiz yağmurla günahlarımıza veda ettik. Aynı yolda aynı sırımsıklak bedenimizle farklı rüzgâr ile.. Onun rüzgârı huzur vermek ister gibiydi,benim rüzgârım onu alıp götürmek derdindeydi... Yağmurumuzu izle bu gece. Gökyüzü bize sırılsıklam bir anı bıraktı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder