Gece sana kan kusmakta,Gündüz seni benden uzaklaştırmakta..

Bir hıçkırıp bir de yutmak var ya gözyaşını. Tam o zamanda kasırganın götürdüğü bir  yerde düştüm peşine. Peşinde durdum , ardında bıraktığın bize düşman olmuş geceleri senden korudum. O geceler sana hiç yüzümü göstermek istemedi. Ben tam gelecekken gözlerini karanlığın gün ışığıyla tutulmasında yumdun. Korkuyordun zifiri karanlığın yalnızlığından. Başucunda beklerdim gündüzler seni ziyaret edene kadar… Sonra beyaz bir gökyüzü vurulurdu uyanışına. Gündüzler de düşmandı fakat bize değil sadece bana… Ona emanet etmek zorunda kalırdım seni. Ne geceleri hatırladın ne de beni… O sana benden daha çok vurulmuş gibi hissettirirdi. Ben zifiri bir koyuluktum,korkardın benden. Devam ederdin geceleri unutmaya sanki hiç gökyüzü kara yüzünü göstermemiş gibi. Yine güneşe dua ederdin  tebessümünle sıcaklığını teninde hissettiren tek teselliye. Halbuki geceleri de sıcaktı için. Isıtırdım üflerdim yüreğine… Her kanadığında pansuman yapardım  gecelerden saklı. Kabuslarını unuttururdum öperek alnından… Dudaklarına adımı fısıldardım “ben gece değilim” diye. Sen tatlı nefesinle rüyalarda el ele gezerdin gündüzünle. Elimi sımsıkı tutardın beni görürmüşçesine,hissedercesine… Gecelere sözde borçluydum.Seni bana gösteren tek bahaneydi. Gündüzler seni terk etmemi söylemişti ne yazık ki. Bir heves ya rüyalarına gelebilirim belki. O zaman gecenin kuytu anın ortasında uyanıp karşında görürdün sana bakan “sen” dolu gözlerimi. Gecenin gerçek kızgınlığını görürdün bize. Zifiri koyuluğun sana sarılmasını hayal ettirmedi sana. Beni gördüğün an geceler pes edecek  şafak vaktine. Bu yüzden gecelere inat sarıyorum varlığımla bedenini.. Bu yüzden geceleri değil,kendimi duyurmak için yaslanıyorum kalbine. Bu yüzden yalvarıyorum sen uyurken gecelere seni bana göstersin diye. İşte bu yüzden, uykularımı sana tercih ettim. Sen uykuya dalar dalmaz bir not bırakıyorum avucunun içine. Gündüzler sevgimden seni kıskanıyor o yazı siliniyor güneşin ışığında… Ben imkansızı oynuyorum sevdiğim. Gün ışığı olmaya çalışıyorum sana ulaşmak için. Zifiri karanlığımı beyaza boya rüyalarında. Buna ihtiyacım var… “Adım gece soyadım sen”… Beni böyle hatırla rüyalarının en güzel yerinde. Ve uyan! Adımla seslen bana. “Merhaba gece,merhaba” “Ben gecedeki gün ışığında olmak isteyen sensiz yarım kalmış Ay,Hilal”… “Sen Güneş’e yalancı vurgun olan gecelerden kovulmuş Dolunay”…