Acılara 16' yılı çıkışlı

Gazetelerde çıkan bir haber okudum
insanlar hakkındaydı
insanları sevenler hakkında
sevmek yazıyordu bir cümlede
insanlar sevmeli diyorlardı
peki ya yalnızsa?
insanların canı yanmaz mıydı?
Neden sevgi bu kadar kolay yazılırken,
acılar hep silinik kalıyorlardı?
Saçmaydı.
Bir insan acıyı da severdi aslında.
ama kimin verdiğine bağlıydı.

Yine sabah çökmüştü yatağın tam çökük kısmına
uykusuzluk derbeder
saat durmuştu
yerinde sayıklıyordu
pencere hafif aralık
saçlarıma değen nevresim kokusu
ve yerdeydi
o gazete parçaları.
yırtılmıştı
insandı onu yırtan,
acılarını yüzüne vuran
ne varsa paramparçaydı.

şimdi yeni bir yılgınlık
yeni yıllar mıydı her ayrılık?
bıraktığımız her gün geride
sayılı bir başlangıç.
bırak bu sefer önünde ne varsa
acılardan sıyrılmanın bir tık fazlasında
içine oturan her ne kaldıysa
bir sandalye daha çek ayakta kalanlara.

mutlu son yıllar

şiirlerimden 2016 çıkışlı
2017 girişli bir son'lara
tüm yarım kalmışlara
tamamlanmışın fazlalıklarına
satırlara
silinmişlere
söz isteyenlere
söz verilmişlere
her değişen neyse
16' çıkışlılar!
Şairler başlangıç ile son arasında kalırlar
ama hoşça kalırlar...