Hiç bir insanı tanımak istediniz mi?
Tanımak dediğim, yanına gidip "tanışabilir miyiz,?" demekten bahsetmiyorum.
Hiç gözlerine merhaba dediniz mi?
Ellerine bakıp "benim ellerime ne kadar çok benziyor!" dediniz mi?
Ya da ne bileyim,içtiği su şişesinden bahsedip mutlu oldunuz mu?
Böyle birini "tanıdınız mı?"
Ondan bahsetmiyorum.
Yanlışlarıyla sımsıkı sarılmaktan,
Doğruları size yanlış olsa da
öyle izlemek o uyuyana kadar.
böyle bir tanışma geçti mi hayatınızda?
hiçbir zaman böyle bir şey olmayacak.
Kimse sizi hatalarınızla kabul edemez.
Olduğundan daha fazlasını ister.
Sizi tanımak çok zordur.
Bırakın siz olduğunuz gibi olun.
Tanınmaktan vazgeçin
Çünkü "tanımak" uzak bir geçmişin şimdiki zamanında karşına çıkması gibi.
tanıyamamak gözünün önündekini,
asıl mesele bu belki.
"Ne görüyorsan odur"
hiçbiri böyle değil.
sen otur,yanına oturan her farklı insana bak.
kimisi güler,kimisi uyur,kimisi yorgundur,kimisi telefonla konuşur.
onları öyle izle.
Kendine bak sonra.
Kimse seni "tanımıyor"
Bu yüzden bekleme,
sarılmak istesen de en tanıdığına
yarınlar hep farklı kalacak.
İçindekini dışarı salmak istiyorsun bazen hani,
istesen de özel kalsın diye bağlıyorsun
çıkma çıkma dedikçe
tanıyamıyorsun kendini
sana kimsin dediklerinde
"ben ......yim. memnun oldum" diyemiyorsun.
ben memnun kaldım.
siz olduğunuz için.
memnuniyetle...
Gidiniz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder