Dön bak evine

Bazen insan kendine bile ne söyleyeceğini bilemiyor. Hayat hep bir mücadele değil mi? İyisiyle de kötüsüyle de insanlarımızı biz kucaklıyoruz. Kendine ne kadar değer verirsen o kadar da değerli ya da değersiz insanları çekiyorsun hayatına. Ben önemliyim. Ben başarabilirim. Bunu korkusuzca söyleyebilmek büyük bir özgürlük. Gitmek istediğim yerde bile bazen özgür hissedemeyebilirsin. Bazen gitmeyi değil kalmayı seçmek özgürlüktür. Gittiğim her yerde her şeyini beraberinde götürürsün diye bir söz vardır ya. Sanırım en önemlisi de bu. Bir şeyleri giderken geride bırakabiliyorsan gerçekten aslında onlar hiç senin olmamıştır. Değişir mi her şey? Kalmak mı çözüm? Gitmek mi? Kalabilmek gidebilmekten mi zor yoksa gidebilmek kalabilmekten daha mı zor? İçimde bir umut da var ama üzüyor bu beni. Bir mucizeye ihtiyacım var. Çekip kurtarılmaya ihtiyacım var. Bir şeyleri değiştirmeye. Susmak istemiyorum. Bisiklete binmeyi yeni öğrenen çocuklar gibi biraz umutlu biraz da endişelerimiz var. Seni artık hissedemiyorum. Özlüyorum ama hissedemiyorum. Buralara hiç kolay gelmedim ben. Vazgeçmeye de niyetim yok o yüzden. Hiç kolay olmadı benim için. Huzur veren şarkıları arıyorum bazen. Onlarla harmanlanmak istiyorum. Hiç bir insanın vermediği huzuru bana şarkılar verdi. Her bir melodisinde kendimle dans edebiliyordum. Etrafımda ne kadar bana bakan insanlar olursa olsun en sevdiğim huzur parçasıyla dans ediyordum Dünya'nın dönüşüne inat. Ben artık herkesi affettim. Hiç bitmeyecek sandığım ilişkilerin bile sonu olduğunu öğrendiğimdeki hayal kırıklığını bile kabullendim. Sen benim biriciğimsin diyen insanların bile aslında bir kere bile samimiyetiyle söylemediği o sözleri bile düşünürken sinirlenmiyorum artık. Ne var ki sonlarını getiren onlardı ve benim de suçum yok diyemem. Ama en önemlisi de korkularımı yenmeyi öğrettiler bana, yalnızlığın aslında o kadar da acı bir şey olmadığını. Kendinle baş başa kalabilmenin huzurunu öğrettiler. En önemlisi de bu sınavlar bana DOĞRU insanın kim olduğunu anlamama sebep oldu. İnandığımız sözler ve tabular bir gün gelip seni buluyor ve bu o kadar huzur veriyor ki bana... "Bu kadar yanlışın içinde o DOĞRUYU bulabileceğim" demiştim. Buldum. Doğruyu buldum. Seni buldum. Artık biliyorum sen benim diğer yarımsın. Biliyorum ikimiz için de kolay olmayan şeyler oldu. Ama bak birbirimizi bulduk işte. Ben her şeyi affediyorum ne kadar yorulsam da affettim ve önüme bakacağım artık. Bazen o kadar yorgun hissediyorum ki sonsuza kadar uyumak istiyorum. Ama bu sanırım seni ve senin yokluğunu daha da anladıkça beni yormaya başladı. Evet gülüyorum, mutlu olabiliyorum tabi ki, hayatıma bir şekilde mücadele ederek devam edebiliyorum, başarabiliyorum... Ama bir şeyler eksik işte. Bir şeyler tam değil. Bir eksiklik diyorum neden? Neden ait olamıyorum. Olmak istediğim ülkedeydim. Ailemi özlediğim an ailemleyken de mutluydum ama yine eksik hissediyordum. Seninle olduğum an tamamlanacağım an. Bu hissi yaşamak istiyorum. Çok bir şey istemiyorum. Ben elimden gelen her şeyi yaptım inan ki... Daha fazlasını yapabilseydim cesaret edip yapardım biliyorum. Hep böyle yaptım çünkü. Görmek istedim duymak istedim. Kendi kulaklarımla ve gözlerimle şahit olmak istedim. Yaptığım hiçbir şeyden pişman olmadım. Her zaman kalbimi dinledim çünkü. Kimseyi de korkutmak değildi amacım. Sana sebepsiz bir şekilde güveniyorum. Belki de bu yüzden vazgeçemiyorum senden. Biraz uzaklaşmak sanırım benim için daha iyi olacak. Evet unutamıyorum her an aklımdasın ama biraz olsa da denize dalıp derinlere kendimi bırakmak istiyorum. Belki orada güzel şeyler olur. Benim için güzel şeyler olmalı. Biraz uzaklaşmalıyım. Uzak olmalıyım bu şehirden. Kaçmak değil bu. Bunaldım anlıyor musun? Üzülüyorum. Yıldız görmeliyim. Milyonlarca yıldıza dokunmaya ihtiyacım var. Yıldızlar çok güzel biliyorsun. Yıldızlara bakıp umut dolu dileklerimi tutmalıyım. Her şeyden önce "bir dilek tut" kendin için. Keşke bazen uzaklaşmayı yalnız değil de sadece ikimiz yapsak. İkimiz uzaklaşsak. Hissediyorum ve biliyorum ki ikimiz de çok özlüyoruz. Son olarak şunu söyleyeceğim. EVE GİTMEK İSTİYORUM. EVE...